اهل دل را خبر از عالم جان آورديم

شاعر : خواجوي کرماني

تحفه‌ي جان جهان جان و جهان آورديماهل دل را خبر از عالم جان آورديم
رخت خلوت بخرابات مغان آورديمچون نمي‌شد ز در کعبه گشادي ما را
مرغ دل را ز فرح در طيران آورديمشمع جانرا ز قدح در لمعان افکنديم
شمع را از شرر سينه بجان آورديمجم را از جگر سوخته دلخون کرديم
باز مرغان چمن را بفغان آورديمورق نسخه‌ي رويت بگلستان برديم
آب با روي گل و سرو روان آورديمشمه‌ئي از رخ و بالاي بلندت گفتيم
بسکه وصف خط سبزت بزبان آورديمچون قلم پيش همه خلق سيه روي شديم
از رخ زرد بسوي همدان آورديمهيچ زر در هميان نيست بدين سکه که ما
از دهانت سر موئي بنشان آورديمپيش خواجو که نشانش ز عدم مي‌دادند